Octavie Van Gaever werd geboren in 1924. Ze was amper zestien toen de oorlog uitbrak. De bezetting had een zware impact op haar leven. Na een korte vluchtperiode keerde haar familie terug naar Borgerhout. Daar zag Octavie de repressie van de Joodse bevolking door de bezetter, met de gele sterren en de verdwijningen. De familie Van Gaever sloot zich al snel aan bij het verzet. Ze legden contact met de Witte Brigade, de gewapende verzetsgroep opgericht door Antwerpenaar Marcel Louette. Ze hielpen de sluikkrant Steeds Vereenigd - Unis Toujours verspreiden. Octavie was koerierster voor de organisatie. Op weg naar haar zwemlessen bezorgde ze pakketjes aan Louette zelf. In die periode verloofde ze zich.
Op 26 november 1943 werd de familie opgepakt door de Gestapo. In gevangenschap ontdekte Octavie dat ze zwanger was. Na opsluiting in Sint-Gillis en deportatie naar Keulen kwam ze samen met haar moeder en de zus van haar verloofde in een vrouwengevangenis terecht. Ze kregen het vreselijke Nacht und Nebel-statuut. Octavie moest niet enkel de slavernij en de honger van de kampen overleven, ze bracht er ook haar zoontje Jean-Pierre ter wereld. Als jonge mama trotseerde ze tal van ontberingen. Dat kon dankzij de hulp van haar moeder en de solidariteit van medegevangenen.
Haar vader en verloofde overleefden de kampen niet. In december 1945 trouwde Octavie met een oorlogsgevangene die haar had helpen bevrijden uit het kamp van Gross-Strehlitz.
Zoon Jean-Pierre overleed op 30 september 2025. Onze oprechte deelneming aan de familie en vrienden.