Azelio Bucchioni

Azelio Bucchioni werd in april 1902 geboren in de omgeving van de Italiaanse stad Pisa. Hij was een overtuigd anarchist. Ook deze anti-autoritaire aanhangers van het communisme werden gewelddadig vervolgd door de Nieuwe Orde. Azelio hield zich intens bezig met antifascistische propaganda. Hij werd in 1927 beschreven als een diehard tegenstander van het Italiaanse regime en een gevaar voor de nationale orde. Via Frankrijk trok hij zonder papieren naar België. Daar werd hij deel van de Brusselse Italiaanse gemeenschap. Velen van hen waren op de vlucht voor Mussolini.

Met honderden trokken ze in de jaren ’30 naar Spanje om de Republiek en de sociale revolutie te verdedigen. Zo ook Bucchioni. Hij sloot zich in 1934 aan bij een anarchistisch bataljon, genoemd naar de gevallen revolutionair Francisco Ascaso, die ook jarenlang in Brussel had gewoond. Na de val van Barcelona trok Azelio opnieuw naar België, waar hij in de clandestiniteit leefde. Hij werd deel van een groep anarchistische Italianen die in de hoofdstad verbleven.

In april 1939 sloot de Belgische regering hem op in Vorst en Sint-Gillis, maar tegen 1941 was hij weer op vrije voeten. Opnieuw begaf hij zich in het anarchistische milieu van de hoofdstad, die nu werd bezet door de nazi’s. Na een aanhouding wegens “diefstal” werd Azelio in oktober 1943 opgesloten in ’s-Hertogenbosch en Kamp Vught. In dat kamp werden 1300 Belgen vastgehouden. Hij kreeg er het nummer 7880.

Op 18 februari 1945 stierf Azelio Bucchioni in het concentratiekamp Neuengamme.