Pugna quin percutias is Latijn voor 'vecht zonder te slaan'. Onder die raadselachtige leuze schreven honderden Belgen en Fransen tijdens de Tweede Wereldoorlog een ongezien hoofdstuk van verzet. Ze grepen niet naar wapens, maar redden levens. In stilte, met valse papieren, geheime routes en nachtelijke tochten over de Pyreneeën.
Hun netwerk kreeg de naam Comète, een naam die de Britten bedachten omwille van de snelheid waarmee de ontsnappingsroute piloten en andere vluchtelingen begeleidde. Het was geen leger, maar een bonte ketting van gewone mensen, mannen en vrouwen: verpleegsters, boeren, spoorwegmannen, fabrieksdirecteuren ... . Samen hielden ze geallieerde piloten, neergehaald boven België en Frankrijk, uit de handen van de nazi’s. Van een Brusselse achterkamer tot de Baskische bergen, elke schakel in de ketting kon het verschil maken tussen leven en dood. Dit verhaal voert ons langs hun geheime routes, hun triomfen en hun verliezen. En het laat zien hoe een groep mensen, bewapend met niets meer dan moed en overtuiging, de oorlog mee wist te keren
— vechtend zonder te slaan.
Hun netwerk kreeg de naam Comète, een naam die de Britten bedachten omwille van de snelheid waarmee de ontsnappingsroute piloten en andere vluchtelingen begeleidde. Het was geen leger, maar een bonte ketting van gewone mensen, mannen en vrouwen: verpleegsters, boeren, spoorwegmannen, fabrieksdirecteuren ... . Samen hielden ze geallieerde piloten, neergehaald boven België en Frankrijk, uit de handen van de nazi’s. Van een Brusselse achterkamer tot de Baskische bergen, elke schakel in de ketting kon het verschil maken tussen leven en dood. Dit verhaal voert ons langs hun geheime routes, hun triomfen en hun verliezen. En het laat zien hoe een groep mensen, bewapend met niets meer dan moed en overtuiging, de oorlog mee wist te keren
— vechtend zonder te slaan.