In de Tweede Wereldoorlog gaf Adolf Hitler de opdracht om een verdedigingslinie te bouwen langs de kusten van het westelijke front. Van het uiterste noorden van Noorwegen tot aan de Frans-Spaanse grens vormt de Atlantikwall een aaneenschakeling van bunkers, versperringen en kustbatterijen.
Op deze foto zie je hoe de tijd alles aantast. Wat ooit een hoekige bunker was op de kliffen van Cap Gris Nez, is nu door de duizenden getijdenbewegingen getransformeerd van beton tot afgesleten steen die bijna op een natuurlijke rots lijkt. De bunker is in zee getuimeld, niet door een aanval van de geallieerden, maar door erosie.
Wat op het beeld een vreedzaam zeelandschap lijkt, is eigenlijk een restant van een gruwelijke oorlog. Of hoe strategisch gegoten beton, onder dwang gemaakt door krijgsgevangen soldaten en verzetslieden, ongewild een stil monument geworden is van complete waanzin.
Foto & tekst: Stephan Vanfleteren